ในใจคือไม่อยากไปทีที่ทัวเขาพาไปกัน แต่ก็มีเว็บไซนึงชื่อว่า seoulsuburban เป็นเว็บไซน์ที่เขียนแหล่งท่องเที่ยวรอบๆสถานีรถไฟต่างๆในโซล อารมณ์ยูเลือกสถานีมาเลย รอบๆนั้นมีที่ให้เที่ยวหมดแหละ แถมรูปก็สวยอีกด้วย ว่าแล้วก็ไม่รอช้า อยากเห็นโซลอีกมุมหนึง มุมที่ไม่มีใช่ tourist spot ก็เลยตัดสินใจไปที่ Gungsan Park เริ่มต้นที่สาย 9 ไปลงที่สถานี Yangcheon Hayanggo staion (แม่งง อ่านยากชิบหาย 5555)
เราขึ้นจาก ฮัปจอง เปลี่ยนสายที่สถานี Dangsan staion พอรถไฟมาก็ขึ้นไปสักพัก นี้ก็คอยสังเกตจอบอกป้ายสถานีตลอด
"เอ๊ะ ทำไมไม่เห็นมีชื่อสถานีที่เราจะลงเลยนะ หรือยังไม่ถึง"
"ทำไมมันวิ่งนานจัง"
"เดี๋ยวๆๆๆๆ ชิบหายละ ทำไมสุดท้ายรถไฟดันมาจอด ที่สถานี Gimpo Airport โอ้ยยยยย "
5555 สรุปนั่งผิดคัน คือถูกสายละ แต่รถไฟคันที่นั่งคือ รถไฟแบบ Express ไปลงที่กิมโปเลย ไม่จอดแวะ เสียเวลาชิบ** ก็เลยนั่งกลับมา คราวนี้นั่งถูก มาลงสถานี Yangcheon Hayanggo staion นี้ละ (จนถึงตอนนี้ก็ยังอ่านไม่ออก)
จากนั้นก็เดินออกมา พระเจ้า นี้มันโคตรดาวทาวซิตตี้ เหมือนในหนังเกาหลี local มากๆ 5555555555555 หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
มีร้านข้าวที่เต็มไปด้วยภาษาเกาหลีเต็มไปหมด แต่ที่แน่ๆต้องมีบิบิมบับแน่นอน อารมณ์มันต้องคล้ายๆกับข้าวกะเพราบ้านเราแน่นอน เพราะมีทุกร้านจริงๆ
เราออกทางออก2 จะเจอเขาขายผัก ขายหอม หรือแตง เสียดายไมไ่ด้มาหน้าสตรอเบอรี่ น่าจะอร่อย
ให้เลี้ยวซ้ายลงซอย แล้วก็เลี้ยวขวาเดินตามทางไปเรื่อยๆเลย จะผ่าน เซเว่น ที่มีเหล่าคุณลุงนั่งมีตติ้งดูดยาสูบกินกาแฟกันอยู่
จากนั้นก็เดินต่อไปอีก จะเจอทางแยก ด้านขวาเป็นร้าน GS25 ตามรูป เลี้ยงขวาเข้าไป
ให้ไปแวะซื้ออะไรก่อน 5555555 ไว้ไปกินข้าวข้างบนหนะ เพราะบรรยากาศดีมาก เราเลยซื้อข้าวปั้นกันน้ำไว้ไปกินด้านบน แล้วก็ถามอาจุมมม่าว่า เนี้ยยย ไปทางไหน ป้าก็ชี้เลย ชี้ขึ้นฟ้า เราก็ อ้ออ โอเค ทางนั้นนะ คัมซาฮัมนีดาาา ร่ำลากันไป พร้อมจ่ายเงิน
แก้วละ 1000 วอน
ระหว่างเดินขึ้นเขาน่าจะความชันสัก 30องศา ไร้ซึ่งผู้คนเดินตามมาด้วย เดินไปเรื่อยๆจะเจอวัดแบบนี้
ให้นั่งพักก่อน เพราะเหนื่อย 55555
คือด้านในในวัดก็เงียบๆนะ เราก็เดินเข้าไปกล้าๆกลัวๆ เหมือนวัดเกาหลีทั่วๆไป
หลังจากหายเหนื่อยแล้ววว ก็เดินไปซอยเล็กๆด้ายซ้ายของวัด ทีนี้ละ เดินไปเถอะคะคุณขา สุดแล้วแต่ท่านจะปราถนา มีป้ายบอกทางอยู่เป็นระยะๆว่าให้ไปทางนี้
เดินไปเรื่อยๆ ข้างบนจะมีเหมือนสวนสุขภาพด้วย ก็มีแต่ผู้สูงอายุแหละที่มา
เดินมาเรื่อยๆ จะเจอศาลาพักใจ ซึ่ง ความรู้สึกแรกคือ เฮ้ออออ สวยแบนี้ค่อยหายเหนื่อยหน่อย ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าเป็นช่วงใบไม้เปลี่ยนสีนี้จะสวยขนาดไหน
ยังคะ ยังไม่หมด เดินต่อไปขึ้นไปต่อจนถึงยอดเพื่อชมวิวแม่น้ำฮัน เจอกับเหล่าอาจุมม่าก็หัวเราะคิกคักๆชี้มาที่เรา ไอ้เราก็ก้มหน้าดู เอ้อ เราก้อไม่ได้ลืมรูปซิปนี้นะ
พอถ่ายรูปชมวิว เอาหน้ารับลมเสร็จก็ไปนั่งกินข้าว อากาศก็ดี ชิวมาก ณ จุดนั้นคือความสบายใจอย่างที่สุดแล้ว ไม่ต้องคิดอะไร นั่งมองต้นไม้ กินข้าว เอาหน้ารับลม เฮ้ออออ นี้มันชีวิตสโลไลฟ์ในฝันชัดๆ
หลังจากนั่งเพ้อฝันอยู่นาน ก็เดินลงเขามา บ่ายกว่าๆและ นั่งรถไฟฟ้าสาย 9 สายเดิม ย้อนกลับไปที่สถานี Seatgang Staion ไปดูสะพานที่เขาบอกว่าสวย ที่นางบอกว่า มายเฟเวอริทเพลสอินโซลกันตามเว็บด้านนที่ให้ไป
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น